greek
english
 
Get the Flash Playerto see this player.

ΚΑΤΑΓΜΑ ΠΕΟΥΣ

Το κάταγμα πέους είναι η ρήξη του ινώδους χιτώνα με ρήξη των σηραγγωδών σωμάτων.

Ο ινώδης χιτώνας αποτελείται μια περιτονία-μεμβράνη που περιβάλει τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Κατά τη διάρκεια της στύσης, ο ινώδης χιτώνας έχει ιδιαίτερη ακαμψία και παρουσιάζει λέπτυνση, από 2 mm που είναι σε χάλαση του πέους σε 0,5-0,25 mm. Όταν η πίεση εντός των σηραγγωδών σωμάτων υπερβεί τα  όρια (1500 mm Hg) επέρχεται η ρήξη του ινώδους χιτώνα που συνήθως είναι εγκάρσια σε έκταση 1-2 cm.

Εμφανίζεται συνήθως σε άνδρες ηλικίας 20-50 ετών, με μεγαλύτερα ποσοστά μεταξύ 2ης και 3ης δεκαετίας. Η βλάβη είναι συνήθως μονόπλευρη και παρουσιάζεται πιο συχνά στην κάτω και δεξιά επιφάνια του πέους. Η ρήξη μπορεί να περιλαμβάνει και την ουρήθρα σε ποσοστό μέχρι 38%.

Αίτια

Δύο είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να προκύψει κάταγμα πέους:

  • πλήρης στύση
  • βίαιος τραυματισμός

Οι συχνότεροι μηχανισμοί πρόκλησης του κατάγματος είναι η υπερβολική κάμψη του πέους σε στύση που μπορεί να συμβεί από:

  • σεξουαλική επαφή (σε ποσοστό 30-60%)
  • αυνανισμό
  • εξωτερικές κακώσεις

 

Συμπτώματα - Κλινική εικόνα

  • Ήχος κατάγματος (ο ασθενής περιγράφει ένα ήχο σαν να σπάει «κλαδί»)
  • Οξύς πόνος
  • Απώλεια στύσης
  • Δυσκολία στην ούρηση ή ακόμα και αδυναμία ούρησης (αν έχει γίνει και συνοδός ρήξη ουρήθρας)
  • Οίδημα πέους
  • Αιμάτωμα το οποίο μπορεί να είναι μόνο στο πέος και στο όσχεο ή μπορεί να επεκταθεί μέχρι και την κοιλιακή χώρα
  • Παρέκκλιση - γωνίωση του σώματος του πέους
  • Ουρηθρορραγία (σε κάκωση  της ουρήθρας)

 

Διάγνωση

Τίθεται συνήθως μόνο με το ιστορικό και τη φυσική εξέταση.

Σε περίπτωση αμφιβολίας ή όταν θέλουμε να επισημάνουμε το επίπεδο και την βαρύτητα της ρήξης συμπληρώνεται από τον παρακάτω απεικονιστικό έλεγχο:

  • Υπερηχοτομογραφία πέους. Μπορούμε να αναγνωρίσουμε το αιμάτωμα και πιθανόν τη θέση της ρήξης του σηραγγώδους σώματος.
  • Σηραγγογραφία.  Εγχύεται σκιαγραφική ουσία στα σηραγγώδη σώματα του πέους αναδεικνύοντας την θέση και την βαρύτητα της φλεβικής διαφυγής.
  • Ουρηθρογραφία. Αποτελεί την εξέταση εκλογής όταν υπάρχει υπόνοια κάκωσης της ουρήθρας.
  • Μαγνητική τομογραφία

 

Αντιμετώπιση

Συντηρητική θεραπεία. πρέπει να εφαρμόζεται σ' εξαιρετικά επιλεγμένες περιπτώσεις και αφού έχει ενημερωθεί ο ασθενής για τις πιθανές επιπλοκές. 

Η συντηρητική θεραπεία βασίζεται στα παρακάτω:

  • Παγοκύστες
  • Περίδεση
  • Χορήγηση αντιβιοτικών
  • Ινωδολυτικά
  • Αναλγητικά
  • Χορήγηση σκευασμάτων που αναστέλλουν τη στύση

Χειρουργική αντιμετώπιση. Η Αποτελεί την θεραπεία εκλογής του κατάγματος πέους (ιδίως εάν συνυπάρχει κάκωση ουρήθρας) η οποία πρέπει να εφαρμοστεί μέσα στις πρώτες 5-8 ώρες από το συμβάν ώστε να έχουμε καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

 

Επιπλοκές

Το ποσοστό των επιπλοκών μετά από την συντηρητική αντιμετώπισης του κατάγματος του πέους ανέρχεται σε ποσοστό 10-41%, ενώ είναι αρκετά μικρότερο (0-9%) μετά από χειρουργική αντιμετώπιση. Οι πιο συχνές επιπλοκές είναι:

  • Σχηματισμός ινώδους πλάκας - Ινώδης κάμψη του πέους (νόσος του Peyronie)
  • Επώδυνη στύση
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Ουρηθρικό συρίγγιο
  • Απόστημα
  • Αρτηριοφλεβώδης επικοινωνία
  • Νέκρωση ακροποσθίας
  • Ψευδοεκκόλπωμα

 

 
 
youtube
twitter
twitter
twitter
twitter
facebook